Knarsende Tanden

Rhema Woord
278pikelk – 25 oktober 2012
Vrij vertaald

Alleen dwaalde het schaap door het bos. Hij zag het zwakke licht door de bomen ver, ver weg. Het terrein was ruw en rotsachtig, en het bos was erg dik, lastig voor het schaap om te navigeren. Het was al donker als de dag tot een einde kwam. Het schaap dacht dat hij de verre stem van zijn Herder kon horen, maar hij was er niet zeker van. Was dat de stem van de Herder die hij hoorde? Hij passeerde alle soorten van kwaad uitziende dieren en wezens. Er was gegrom en wreed klinkende aanvallen, en knarsende tanden toen hij voorbij het smalle pad liep.

Zijn wollen jas scheurde en was uitgescheurd toen hij in de richting van het licht haastte dat steeds zwakker en zwakker werd. Paniek greep hem als het harder en harder begon te regenen. De wind waaide, en de modderige aarde schudde onder hem. Hij gleed plotseling uit en gleed naar beneden in een ravijn. Hij probeerde om omhoog te klimmen op de gladde en modderige kant van het ravijn, maar het mocht niet baten. Hij kon het licht niet meer zien. Duisternis viel om hem heen. De geluiden van terreur werd luider en luider. Door zijn angst  begaven zijn benen onder hem. Hij lag hulpeloos in de modder, smerig, en beefde van angst en de kou.

Oh, hoe hij wenste dat hij nooit zijn Herder had verlaten. Hoe hij wilde dat hij niet zou hebben gedacht dat hij betere plaatsen om te grazen op zijn eigen had kunnen vinden. Hij lag daar in angst te herinneren aan de tedere, liefdevolle zorg die zijn Herder zo vaak voor hem had verstrekt in het verleden. Hij verlangde om terug te zijn bij zijn kudde en in de liefdevolle zorg van zijn Meester. De geluiden van een bloedbad kwamen dichter en dichterbij. De donder en bliksem barstten los om hem heen. Hij lag daar in de modder de hoop te verliezen dat hij ooit de veiligheid en het comfort van zijn kudde zou vinden, en weer de liefde van de Herder te voelen.

De Herder zou nooit naar hem op zoek gaan. Hij was slechts één van de vele. De Herder had zo veel om over te waken en voor te zorgen. “Waarom zou hij voor mij komen?,” dacht het schaap bij zichzelf. Ik heb hem verlaten en ging op mijn eigen. Zeker, het schaap had dit al eerder gedaan, maar hij kwam altijd terug. De Herder had geprobeerd om hem te waarschuwen toen hij wegliep. Het schaap hoonde de Herder. De zogenaamde groenere weiden was te groot een verleiding geweest voor het wereldse schaap. Donkerheid omgaf nu het schaap.

Het was slechts een kwestie van tijd voordat een wild beest zijn geur opvangt en zou komen om hem te verslinden. Alle hoop was weggegleden. Zijn eens zo witte vacht, gematteerd in de modder. Hij had scheuren in zijn vlees, onthullend zijn open wonden. Zijn avontuur had zijn tol geëist op hem. Hij keek naar zijn situatie en gaf tenslotte de hoop op dat hij ooit uit het ravijn zou komen. Terwijl hij wachtte om te worden verslonden, dreef hij weg in slaap, uitgeput door alles wat hij had meegemaakt. Plotseling voelde hij zich uit de modder getild worden. Het waren de sterke armen van de Herder om hem heen gewikkeld.

De Herder droeg hem op Zijn schouders, klom omhoog en uit het ravijn. De Herder hield het schaap in de buurt van Zijn hart als ze ondernamen door het bos te gaan met alle beestachtige geluiden die om hen heen gebeuren. De Herder was dapper. Hij was nooit bezorgd. Hij bracht het schaap naar een helder, schone rivier en waste zijn wonden, en reinigde zijn wol. Hij was weer zo wit als sneeuw. De Herder wikkelde het schaap in warme dekens en droogde hem om zijn beven te stoppen. De Herder verzorgde zijn wonden, maakte ze schoon en behandelde ze.

Het schaap was nu thuis, veilig, warm en droog. Hij verdiende niets van wat de Herder voor hem gedaan had. Zijn ogen waren geopend aan hoeveel de Herder van hem hield. Hij zou de zijde van de Herder nooit meer verlaten. Hij zou altijd aan zijn Herder vasthouden, omdat niets dat hij zou kunnen vinden in de wereld daarbuiten ooit kan toppen aan de liefde die hij voelde toen hij was gehuld in de armen van zijn Herder. >>>>>Gnashing Teeth

YouTube

Advertisements